Dus wel 2

21-1  Vanochtend toch maar vanaf huis vertrokken ja ik weet het niets zo veranderlijk als de van Deventertjes. Maar het had weer een rede hoor. Ik had een elektrisch kacheltje besteld en dat zou dus keurig donderdag bezorgt worden maar dat werd dus vrijdag en toen waren we dus niet thuis. Maar nu konden we het ook gelijk proberen en wat denke je..........de verkeerde geleverd. We hadden er een besteld die 350 en 750 watt kon geven en we krijgen er eentje van 900 watt.  En dan heb je een buurman, zo'n fijne vent maar net malle pietje echt die heeft bijna alles. Dus ik vraag aan hem of hij er iets aan heeft , loopt hij weg, ik denk in al mijn onschuld dat hij het met Bep zijn vrouw gaat overleggen , maar nee hoor hij komt met een  kacheltje aan van 500 watt, of we daar wat aan hebben. Echt die heeft de duvel en zijn ouwe  moer in de schuur liggen. Wij hebben er wat aan en ruilen dus. 

Om elf uur rijden we Duitsland met een waterig zonnetje

in voor de eeuwige laatste boodschappen en lege flessen in te leveren en ja als je dan toch in Duitsland bent dan ook pretzels eten. 

Wat is dat toch gek he , camper je al dik tien jaar en toch is het iedere keer weer van oei ben ik dat niet vergeten of werkt dat wel goed. Nou is dat bij ons natuurlijk niet zo moeilijk want er is altijd wel wat. Maar toch dat gevoel.

Dan rijden voor ons doen een recht toe recht aan weg richting Cochem en dat blijkt geen verkeerde keus want er ligt sneeuw en dat is echt mooi. Gelukkig zijn de wegen goed begaanbaar dus is het geen glibberen of wat dan ook . Het is echt een winterwonderland waar we door rijden. Als we in Pochl op de camperplek staan en Giel uitlaten zien we pas hoe dik de sneeuw is.

Er ligt zo'n centimeter of 12'. Wordt spannend morgen als we wakker worden, staan we dan net als Giel nu tot onze knieën in de sneeuw of is alles weg. 

Ik ben wel blij dat het morgen zondag is  want we staan hier bij de fabriek van Niesmann Bischoff en als Peter daar naar binnen zou kunnen ben ik bang dat we hier nog wel even blijven.

22-1  Geen verrassing met opstaan, er lag wel wat verse sneeuw maar dat is het benoemen niet waard. O shit heb ik het toch gedaan.

Om tien uur rijden we weg met 272 km op de navigatie en de bedoeling dat we onder Nancy uit komen. Als we de Franse grens naderen is het naast me, we moeten toch die dode hoek stickers hebben in Frankrijk? Ja waar zijn die? Nou zegt Peter volgen mij hebben we die weggegooid, We zouden toch niet meer met de camper weggaan. Hoeraaa we hebben er een uitdaging bij. Bij het laatste tankstation in Luxemburg, trouwens leuk tanken €1,65 de liter, kan ik ze niet vinden. 

Dan maar op hoop van zege Frankrijk in en uiteraard nergens tankstation te vinden , maar ja dat is altijd he als je er eentje nodig hebt. Net voor Metz zien we er eentje , Peter moet naar de wc dus ik word er op uit gestuurd,. Loop daar de hele tent door maar zie ook hier niks. En dan achter een kleine gesloten balie zie ik ze op de grond liggen. Ooo moet ik nou , wel pakken , niet pakken , wel ,niet, wel? Nee ik doe het niet. Ik loop naar de kassa en vraag met de drie woorden Frans die ik bemachtig naar de Angels Mortes, schud ze der hoofd, he wat nou echt wel en ik wijs naar de dichte balie, ze kijkt me aan en dan verrek heeft ze ze toch. Fluitend, wat ik dus ook niet kan, loop ik terug naar de camper, zo dat scheelt weer een bekeuring. 

Onder Nancy hebben we een plek gevonden aan het water maar die moet dan wel open zijn. En ach tis Frankrijk he dus veel meer camperplekken. En wat heel raar is trouwens, toen we de grens overkwamen was er bijna geen sneeuw meer te bekennen en nu hoe verder we naar het zuiden gaan hoe meer sneeuw er weer ligt. We rijden nu via de binnen wegen door het sneeuwlandschap naar de andere camperplek, als we er  bijna zijn moeten we een u rijden om er te komen wel raar want we zien ook een andere weg die volgens ook er rechtstreeks heen gaat, maar we doen netjes wat de navigatie ons opdraagt en staan dan voor een onverhard landweggetje vol met sneeuw. Goeiegod het is nog maar tweehonderd meter maar Peter heeft zo iets van als we hem te barsten rijden  hebben we een probleem en dat is het me niet waard maar dan is het ineens.... ach het is maar tweehonderd meter. even later staat we op de plek in Faviéres met een prachtig wit uitzicht. Waarom de navigatie ons alleen drie keer links af heeft laten slaan snappen we niet want er komt ook gewoon een weg uit van uit het dorp zelf. 

24-1 Inderdaad gisteren niets geschreven dus ook niets te melden gehad.  Vanochtend weggereden vanuit La Capelle de Guinchay waar we behoorlijk scheef hebben geslapen, zo erg dat ik de neiging had om me vast te klampen in het matras om Peter niet het bed uit te laten rollen. Maar desondanks toch goed geslapen. En ach een beetje overdrijven maakt het verhaal smeuïger. Dat opstaan was trouwens koud , we hebben eerst de kachel aangedaan en toen ons weer opgewarmd in bed. Nee geen vluggertje gewoon even warm worden. 

De kou en de sneeuw blijft ons tot ver onder Lyon volgen maar wat een adembenemend uitzicht worden we op getrakteerd. Echt de kou hoeft niet maar dit is  wel zo waanzinnig mooi dat we het niet hadden willen missen. 

Om half vijf rijden we na een geiten paadje waar we gelukkig pas op het eind een tegenligger krijgen die achteruit moest Sauven in. Nou een Franser camperplek nou ja gewoon tussen de geparkeerde auto's in  kun je niet vinden. Ouwe muur voor je  en onder de  plataan boom.

25-1 Jaja en dan denken dat je hier water kunt tanken, nou zou misschien wel kunnen maar niet als het s'nachts vriest en dan ook de kranen vast gevroren zitten. Dan snel weg. He krijg nou wat gisteren was het op beide navigatie 's dezelfde afstand en nu op de ene 423 en de andere de 297 waar het gisteren ok op stond. rara hoe kan dat. We hebben besloten om ons niet druk te maken en stellen ze beide in op Perpignan en kijk nu alle twee weer gelijk. Dus hoppa de ene op ruimen die is voor reserve. Als we bij Perpignan zijn is Peter toch wel nieuwsgierig hoe het in Le Boulou is dus ff kijken. Nou niets veranderd dus, ik laat Giel uit en Peter gaat op water jacht. Giel heeft flink gewaterd maar Peter komt droog terug. Tis nog vroeg dus verder met het oorspronkelijke plan. Nog aar 42 km naar Peralada

Wat is dat een leuk oud stadje waar we veel handarbeiders zien werken in toch wel wat donkere werkplaatsen maar verder geen winkeltje te bekennen. Dan koud gewaaid, nu geen sneeuw maar wel weer die verrotte kouwe wind, terug naar de warme camper. en dan toch maar weer verder met volle watertank.

Nu richting Platja d'aro kijken wat daar nog is. Nou alles is hetzelfde behalve de camperplaats. Alles weg. Dan door naar Sant Felieux  daar schrikken we ons de rambam, zo ontzettend leuk en gezellig het er was er is niks van over een grauwe rommelige camperplaats waar je maar liefst € 12,50 voor mag betalen. Wel nog even langs de Lidl. Rijden we al een tijdje en ik hoor steeds een naar irritant getik. Kijk om me heen maar zie niets wat het kan zijn. Kijk ik door de achteruit kijk spiegel zie ik de sleutels nog in de deur zitten.  Gelukkig kunnen we stoppen om ze er uit te halen. 

In Tordera vinden we een plekje maar of dit nou zo'n rustig plekje is om te slapen weten we niet. We denken dat er hier veel gekreun , gesteun en gehijg is 's avonds dus we verkassen maar weer. peter heeft op elf km een plek gevonden in Santa Suzanna met uitzicht op zee. coördinaten er in en gaan. En dan komen we op de plek van de goed ingevulde coördinaten en kijken hier op  uit

e