Weer een stap verder

Voor Tim en Marieke uiteraard met de kids terug gingen naar Nederland heeft Tim nog onder de auto gelegen, we hadden een race uitlaat maar helaas deze bleek dus rot te zijn. 

Tja dan maar naar de garage en ook hier werd geconstateerd dat de uitlaat lek is. We maken een afspraak voor zes augustus. 

Ondertussen zijn we in en om het huis nog aan het rommelen. Peter met het water en elektra voor het zwembad en ik kijk toe.☺

Dan is het alweer de zesde en brengen we netjes de auto en lopen met Giel , die niet weet wat hem overkomt want zowel heen als terug lopen we. Niet dat ik hier weinig met hem loop maar het stuk naar het dorp is een stuk egaler dan de route van weggetjes die ik vaak met hem loop. Naar het dorp loop ik die niet omdat hij dan niet los kan.  de volgende dag kunnen we de auto alweer ophalen en vragen we of ze ons kunnen helpen met de auto op Spaans kenteken te zetten.  Dat kan en willen ze, we moeten eerst , wat we begrijpen naar het ITV is een vergelijkbaar iets met het RDW in Nederland, en kunnen dan zevenentwintigste terug komen want ze gaan op vakantie. 

Thuis bel ik met ITV om een afspraak te maken maar dat hoeft niet we kunnen gewoon langs komen,. Zo dat is ff makkelijk!  Dus wij er gelijk de volgende dag erheen. Worden keuring geholpen , maar moeten dan met de man mee lopen. Blijkt toch weer effe anders te moeten dan we dachten. Ze hebben een officieel document nodig van de technische gegevens van de auto, Peter laat alle boekjes zien die we hebben maar nee dat is het niet. Moet een officieel technisch document zijn met stempel. Allemachtig hoe komen we daar nou aan. En we moeten een uittreksel hebben dat we officieel uit Nederland zijn uitgeschreven. Met dit huiswerk kunnen we weer vertrekken. Het leek weer te makkelijk om waar te zijn.

Uittreksel van uitschrijving is gelukkig niet moeilijk maar dat dokument ..................daar kom ik niet uit. Dan maar wachten tot de mensen van de garage terug zijn. ..

En Peet maar aan de gang  in de hitte, niet zeuren we hebben dit gewild dus hoed op en werken

 Het resultaat wordt mooi en niet alleen het elektra of het water nee ook bij het zwembad zelf

. Nou tis niet alleen werken hoor want op Dinsdag is er hier markt, dus daar even lekker lopen slenteren en een bakkie met ontbijtje doen. Nee geen hagelslag op het verse broodje maar heel fijn gesneden tomaat heerlijk met olijfolie. 

Dan toch weer even langs bij Affna van Enrique om nog wat spullen te halen en gelijk vraagt hij of het zwembad al vol is.  Nee joh eerst het elektra en op jou aanraden het water aansluiten zeggen we. Nou ja zeggen tis gewoon lullen via google translate maar het werkt. 

Met het uitlaten van Giel vinden we steeds meer weggetjes waar het heerlijk is om te lopen , het enige nadeel is , is dat het zo verrekte heuvelachtig is, daar aan tegen zijn de vergezichten weer prachtig. 

Peet is klaar met water en elektra dus is het grote moment is aangebroken het water kan er in!!!!! 😁

Maar als we later kijken blijkt het er aan de zijkant ook weer uit te lopen😤 Weer naar Affna nu voor een dompelpomp want er staat toch al wat aardig water is. Komen we er en leggen aan Enrique uit wat er aan de hand is kijkt hij ons aan en zegt. Je hebt daar toch geen pomp voor nodig da kan ook met de pomp van het zwembad. Kijk daar hadden wij nou net niet aan gedacht , dus naar huis en de pomp aan zetten. Aan gezet en we horen hem draaien, maar pompen??? Nee en wat we ook proberen hij doet het niet. Ik stuur hem een appje om door te geven dat pomp het niet doet. Na een week  staat er eindelijk iemand voor de poort die komt kijken. en ooo zo blij dat de pomp het bij hem ook niet doet. Hij probeert van alles en nog wat maar de pomp verrekt het. Morgen komt ik terug met een terug slag klep dan moet het goed gaan. 

En daar komt hij dan met de terugslag klep monteert hem en zegt dat we 24 uur moeten wachten tot we de pomp weer aan kunnen zetten. 

We hebben braaf gewacht zetten hem aan en wat denk je..........  heel goed loop naar de pomp denkt de pomp. We zijn er klaar mee en halen  gewoon een dompelpomp en dan is binnen en poep en een scheet het zwembad leeg. De Libelle komen hier wel mooi uit trouwens zo tegen dee blauwe achtergrond van het zwembad, maar dat is het enige mooie op dit moment.

 Maandag naar Leroy Merlin om spul te halen voor het zwembad want we denken dat het de aan sluiting is tussen de wanden en de vloer. Met zes tubes speciale kit en een grote fles waterglas gaan we weer naar huis. 

Zondag eerst de randen van de vloer en wanden goed schoongemaakt , Peter kitten en ik er achteraan om het glad te strijken. Dan Maandag de waterkit er op smeren, nou dan moet het toch wel goed zijn. Dinsdag is het weer zo ver de kraan kan open en vol verwachting klopt ons hart. 

Maar eer dat de vloer van het zwembad vol is , is er bijna een dag om. Ja ja voor je denkt hebben ze dan zo'n zeikstraal? Inderdaad het loopt niet snel maar het verschil in de bodem is ook groot, Aan de ene kant is het bad tachtig centimeter diep en aan de andere kant één meter zestig , dus ja dan duurt het even voor je over de hele bodem water hebt.  Maar ook nu blijft het er niet in staan het sijpelt er gewoon weer uit.  Pomp er in en dan maar zien wat we er mee gaan doen. Internet staat vol met goede tips en ideeën.

O leuk we hebben een ongevraagd huisdier een knoeperd van een sprinkhaan, vannacht mag die blijven als die morgen maar opgehoepeld is.

Het is de zevenentwintigste dus we kunnen terug naar de garage. Gewapend met het papier van de ITV stappen we binnen, ze kijkt er naar en schud haar hoofd. Jemig wat nu weer. Nee hier kunnen ze ons niet mee helpen blijft dus. Wel heeft ze een adres voor ons waar we naar toe moeten. Blijkt dus midden in het centrum van Valencia te zijn. Niets aan te doen we moeten toch dat papier hebben. Dus de volgende dag gelijk er heen. Komen er binnen laten zien wat we nodig hebben, nou ik heb wenkbrauwen nog nooit zo ver omhoog zien gaan als bij deze twee mensen.  Hier zijn we duidelijk niet aan het goede adres. We krijgen een ander adres, is met de taxi maar acht minuten zeggen ze, we zijn met eigen auto  antwoorden we, en denken er achter aan zal voor ons we veel langer zijn dan acht minuten. Maar eerlijk is eerlijk het viel mee. We staan voor het gebouw. Lopen naar binnen , was dus eerst even goed zoeken want je komt door een gebouw op een binnenplaats moet dan weer een deur door en daar zitten dus drie mensen, weer de brief laten zien en weer verbaasde gezichten. Tot we vragen of het toren drie is. Kijk de zon breekt door op de gezichten , die hebben zoiets van mooi daar zijn we af want dit is geen toren drie, nee die is buiten, rechts af slaan en dan bij de grote weg dat is toren drie. Daar gaan we weer en we komen er achter dat we nu wel heel dicht bij de parkeerplaats van de auto zijn. Toren drie dus in weer papier laten zien en we zien een heel klein beetje een opheldering op de gezichten van de mensen achter de balie. Zouden we hier dan toch goed zitten? Er komt een andere man bij die heel goed engels spreekt en die gaat overleggen. Na een tien minuten is hij terug, Nee ze kunnen ons niet helpen we hebben een ingenieur nodig iemand die technisch is. Veel verder zijn we niet maar weten nu wel wat we moeten zoeken. 

Woensdag gaat de telefoon niks nieuws die gaat wel meer, maar Truus aan de andere kant, of we morgen koffie hebben. Koffie hoezo😲. Nou we staat bij Valencia zegt ze. IK ben even stil en dan wat gaaf tuurlijk koffie. We spreken af dat ze bellen als ze bij de camperplaats staan dan halen we ze daar op. 

En koken is er natuurlijk de eerste avond niet bij heerlijk naar de chinees in Alborache

 . Ze staan met de camper bij ons voor de deur  en omdat het hier zo heuvelig is , zeker de weg hier naar toe neem ik Swiffer hun hond 's ochtend mee. Leuk voor alle twee de honden want wat waren ze enthousiast toen ze elkaar zagen. 

En als je nu soms denkt dat het in Nederland regent ,nou we weten nu dat het hier ook goed tekeer kan gaan. De buitenkeuken staat vol en buiten het hek lijkt de weg naar beneden wel een rivier. Gelukkig is het hier na een klein half uurtje over en schijnt de zon weer.

Rob helpt Peter waar hij maar kan maar op dinsdag en vrijdag is het marktdag. Op het laatst weet het vrouwtje waar we ondertussen een vast plekje hebben precies wat we drinken, ja tis hier heel leuk om te wonen. Gelukkig vinden Truus en Rob het huis en de omgeving ook mooi. De markt in Monteserat , waar we volgens een andere Nederlander planten kunnen kopen, valt een beetje tegen. PLanten staan er niet maar ik koop wel twee jurkjes. 

Als we dinsdag terug komen van de markt stopt er een tegenligger en vraagt of we hier wonen . Jazeker zeggen we, en Peter vraagt wat hij hier doet. Nou ik ben hier een huis aan het schilderen,o doe je nog meer vragen we gelijk. Ja dat doe ik,hij geeft ons zijn kaartje en we rijden door. Thuis bel ik gelijk maar hij neemt niet op. Dan een smsje en de volgende dag reageert hij en zegt dat hij  's middags langs kan komen.  Nou helemaal goed kom maar zeggen we. 

Het blijkt dat hij ook zwembaden opknapt en gaat kijken wat er aan die van ons gedaan moet worden. De wanden en vloer gaat hij voorzien van diverse nieuwe lagen en als laatste dan een waterdichte coating. Even later zitten we met zijn vijven gezellig te kletsen en ik leg uit dat we bezig zijn met de auto op Spaans kenteken te zetten. O dan moet je José Rodriques hebben die doet dat.  Hoezo toeval?   Ook weet hij nog een paar adressen waar we lekker kunnen eten. Op dit soort mensen moeten we maar zuinig zijn.

José Rodriquez gebeld alle gegevens doorgegeven en hij gaat aan de gang. Tis dus inderdaad makkelijk als je weet hoe en bij wie je moet wezen

We gaan het adres van Stan (zo heet hij)  in Buñol uitproberen het is een mooie rit daar naar toe dus dubbel genieten. Het is alleen lastig te vinden met de auto, iedere keer geeft de navigatie aan dat we er zijn maar we zien niets. Dan als we weer dezelfde weg rijden zien we net boven het viaduct waar wij steeds onder door moeten de naam van het restaurant staan.  Auto  parkeren en er heen lopen. Wat een gezellig sfeertje hier , maar we zijn net te vroeg dus moeten even wachten. Nou dat wachten was niet verkeerd, heerlijk en veel gegeten. Weer een andere manier van bestellen, hier ligt een gedrukt kaartje op tafel waar je aanstreept wat je wilt eten en er zijn twee menu's met beide een voorafje en hoofdgerecht en uit beide kun je kiezen. Je moet het maar weten. 

Heerlijk voldaan lopen we weer buiten en dan met volle buik naar de mercadone boodschappen doen. Scheelt altijd in de portemonnee als je met volle buik boodschappen doet 

TJonge wat gaat de tijd hard al weer bijna veertien dagen om en om dat ze morgen weggaan willen we nog even bij een restaurant hier in Turis eten. we lopen er heen zien dat het nog dicht is maar er wel iemand binnen loopt. Peter gaat naar binnen en komt teleurgesteld terug, je moet hier  reserveren en ze zitten vol.  Ja wat nu?  Velen stemmen gelden en zo raar alle vier de stemmen gaan voor de chinees. Dus zo als we zijn begonnen zo eindigen we ook, gewoon bij de chinees in Alborache. 

 Wat een fijn stel en wat was het gezellig en zijn we blij met de hulp van Rob. Het zijn de eerste die met de camper hier zijn gekomen en gelijk twee weken zijn gebleven

😂🤣

EN dan is het zover, even door half tien rijden ze weg en zijn we weer met zijn tweeën