Het begon zo leuk

Zaterdags na het vertrek  van Rob en Truus  komen Tim, die is al bijna niet meer weg te denken, en Tygo een weekje helpen. Tim past zich bij Peters tempo aan wat resulteert in bruin bakken. Nou moet ik zeggen dat Peter ook wel een beetje zielig is want die kan blijkbaar niet zonder Rob werken. Die is nog geen dag weg dat Peter  wel zo smerig zijn teen stoot.

Ach soms.......

Het is alleen jammer dat nou net niet gelukt is om het zwembad klaar te krijgen.

Stan heeft top werk geleverd  maar wat er met  de vloer gebeurt is snappen we niet, lijkt wel of die de vlektyphus heeft. Zondag komt hij terug om het overnieuw te doen maar dan regent het dus dat heeft geen zin. Water wat ik besteld heb om het zwembad te vullen heb ik al verzet naar vrijdag, dus dat moet lukken. Maandag komen ze een tweede watertank  plaatsen zodat we nu 6000liter watervoorraad hebben. En dan..........komt dinsdag heel vrolijk de tankauto met water. Appje lezen????? Zo moeilijk. De watertanks worden wel gevuld maar hij ziet ook dat het zwembad niet gevuld kan worden. Dinsdag is Stan erweer en nu ziet het er top uit, en heeft het de tijd om goed te drogen. 

En dan is het vrijdag en ja ja het wordt gevuld.

Drie keer moet hij rijden met een watertank van 11000liter en nog is het zwembad niet helemaal vol, maar hoe koud het water ook is we moeten en zullen erin. 

Zaterdag ochtend vertrekken ze weer en is het weer stil in huis. Maar niet voor lang ,want Ton en Mary komen voor een paar dagen met de camper deze kant op. We krijgen een seintje als ze op de camperplek staan en halen ze op. Laat ze eerst maar kijken of dat gaat met die grote camper van ze. Als we bij ons thuis zijn is het eerst een bakkie en dan gaan ze de camper ophalen van de camperplek,  Ton is ook nergens bang voor dus dat gaat goed komen. We hebben drie meer dan heerlijke dagen, met uiteraard bij de chinees eten

waar we getrakteerd worden op een of andere ceremonie

,zwemmen,luieren

en naar de markt met de heerlijke koffie van ons tentje.

. Als we er zitten krijg ik een appje,Sjanie vraagt of we bedden  vrij hebben die willen komen. Nou ze kunnen zelfs kiezen. Echt het zou een goedlopende b&b kunnen zijn als we dat willen, maar dat willen we niet.

Ook met Sjanie en Eep spreken we bij de camperplek af. Niet dat ze met de camper komen maar omdat het makkelijker is voor ons dan het uitleggen  en we daar gelijk water kunnen pakken.  Ja en nu denk je vast,  water? Ze hebben  nu toch het dubbele van eerst, ja maar dit water is voor schoonmaken en dan is het zonde van water wat je moet kopen. 

 En jongens ook weer zo genoten van de dagen met ze, en weer naar de chinees. 

Geluierd, gelachen, en uiteraard  gezwommen. 

En ,s avonds spelletje super six, altijd heel leuk met een borreltje erbij

 Na drie dagen gaan ze weer terug naar de camper.

En weer is het stil in huis, weer heel even want nu komt Nel met haar schoonzus. Maandag de eenentwintigste krijgen we een belletje,  we staan hier bij een rood oud huis,maar zien niets wat op een camperplek lijkt. We weten waar ze staan dus rijden we er heen. Wat een geweldig mens is het, al die kilometers gereden, en nu dat laatste stuk naar ons toe wat toch best smal en steil is. Ze zijn op om ,tromgeroffel, bij de chinees te gaan eten. En laat ik daar nou net geen foto van hebben.  S,ochtends gezellig met zijn vieren, dus Nel Chica Giel en ik het rondje gelopen

En dat moest ook wel want smiddags naar Buñol om daar weer te gaan eten. Zo leuk niet toeristisch gewoon tussen de bevolking, en werklui, waar een klein bedrukt kaartje op tafel ligt met twee menu en jezelf moet aan kruisen wat je wilt. 

 Dan weer terug en heel gezellig het spelletje super six spelen. Nel heeft de smaak te pakken want die wil het s,avonds nog een keer en blijft zessen gooien dus blijft ze winnen. Waar een wijntje al niet goed voor werkt. Woensdagochtend rijden ze rond de klok van tienen weer weg. 

Voor de verandering  worden we s'avonds getrakteerd op een prachtige lucht.

We hebben  wel drie dagen rust, want dan komen eerst Tim en Marieke met de kinderen,  die blijven tot woensdag ochtend wat dan komen Sabrina en Wilco met de kinderen. 

Zondagmiddag is het gedaan met de drie dagen rust, dan zijn ze er al weer, Tim, Marieke Jada,Djoa vriendin van Jada en Tygo.En voor de verandering nu eens niet met mooi weer. Tis koud we hebben  het kacheltje wat Ger gemaakt heeft aan gedaan

. En met de oliebollen  die peter heeft gebakken is het een prima begin.

En oooooo ze hebben een wedstrijd gedaan over waar we gaan eten. Echt ze kennen ons al heel goed bij de chinees.

Tis wel lekker dat we allemaal  onze gang kunnen gaan, wij naar school voor de Spaanse les

En zij gewoon hun ding doen.  Als we van school thuis komen zien we dat we het zwembad moeten delen

Er wordt de hele week regen voorspelt zo jammer. Vannacht begon het al en niet zo zuinig ook. Giel vanochtend uitlaten was even niet te doen, met bakken komt het uit de lucht, en als het even kan weten we niet wat we zien.

Het stroomt en kolkt het pad af, beneden is er op de weg naar het dorp een muurtje om gevallen. Giel wil terug die vind eng. We maken het maar gezellig  met spelletjes

, en de regen komt nog met bakken uit de hemel, met af en toe wel zulke harde windstoten dat we elkaar aan kijken zo van oei dat gaat wel heel erg te keer. De wind giert om het huis lijkt wel een hoorspel. 

 En dan valt de stroom ook nog uit. Wat een mazzel dat we veel kaarsen in huis hebben. En de aggregaat  hebben staan. Die zorgt goed voor de koelkast en vriezer. Het tweepits stelletje en gasfles komt nu ook goed van pas want natuurlijk werkt nu ook de inductiekookplaat niet. Wat wel waardeloos  is, is dat de pomp van het water het ook niet doet, dus wassen, douchen, wc doortrekken kunnen we wel even vergeten 

 De regen is na zestien uur eindelijk gestopt, de weg waar we gisteren de waterval zagen is nu weggespoeld, zodat we nu niet meer met de auto weg kunnen. 

Maar nu nog Sabrina  bereiken, waar zitten ze, zijn ze geland, staan ze op het vliegveld, zijn ze thuis, we weten het niet. Eindelijk ergens in de middag hebben we een beetje internet  en krijgen we een berichtje  dat ze thuis zijn. Wat zijn we opgelucht.

Peter, Tim en de buurman hebben vandaag een poging gedaan om het gat in de weg provisorisch te dichten.

We zijn lopend naar Turis gegaan en ach jongens  wat een troep daar, veel modder is er al weggehaald maar we zien nog stukken steen achter de wielen van auto's,  auto's  met schade, veel pompen die kelders leegzuigen. De weg die naar ons gaat is afgezet  met lint omdat het allerlaatste stuk het asfalt  helemaal omhoog gekomen is. 

En dan komen we er thuis achter dat als we bij boiler staan wat internet kunnen ontvangen en zelfs wel heel slecht soms kunnen bellen, en merken dat er zoveel mensen ongerust zijn geweest. De eerste die we aan de telefoon  hebben is José die ons geholpen  heeft om de auto op Spaans kenteken  te zetten. Dan pas komt het bij ons binnen dat het heel erg  moet zijn geweest. 

We zien nu ook wat er bij Valencia gebeurt is, en ja dan snap je de angst als je niet bereikbaar bent. Er komen ook steeds meer beelden van dorpen en stadjes die maar 10 kilometer  bij ons vandaan zijn, waar we boodschappen doen ,of met de camper hebben  gestaan en dan beseffen  we dat we door het oog van de naald zijn gekropen. 

We kunnen nu met de fiets naar het dorp, waar het net als corona  werkt bij de supermarkt. Mondjesmaat  naar binnen,  voor iedereen één  acht liter fles water en vier stokbroden, verder kun je wel wat er is gewoon kopen.

Dan komen Tim en Marieke terug met een tas boodschappen, kregen we van Martin die had er voor gezorgd dat bij de burgermeester  bekend was dat we niet naar het dorp konden. S'avonds staat er weer flessen water voor het hek. Toch geweldig!

Vandaag een poging gedaan om de auto over de provisorisch gerepareerde gat te rijden wat na twee pogingen(zie filmpje) lukte. Nu kunnen we met de auto  naar het dorp.

Wel is het weggetje afgezet  met echt origineel Nederlands politie lint zodat er geen zware trekkers over het gerepareerde stuk kan gaan, anders zijn we zo weer terug bij af. 

 Gisteravond zijn ze met zijn tweeën  naar de wasserette gegaan, maar ook nu is het nog druk, vanochtend  stond er al een dikke rij maar nu blijken er nog tassen te staan die door de eigenaar voor de mensen in de machine wordt gedaan zodat niemand hoeft te wachten. Tim en Marieke  laten ook de was achter en kunnen over een uurtje terug komen. 

En dan gaan ze met ze vijfen opweg, kijken of de wegen begaanbaar zijn zodat ze naar huis zouden kunnen. Ze rijden richting  Cheste,Chiva en als ze terug komen zijn ze stil, wegen zijn slecht maar wat ze gefilmd hebben is niet te bevatten. Filmpje staat bij video's. 

Wat is het ongelofelijk dat wij er met zijn zevenen zo ontzettend  goed vanaf gekomen zijn. Niets aan het huis, geen troep om op te ruimen, wij allemaal gezond. Zo heel langzaam  ga je toch in wonderen geloven.